Metale

Metale znane były już w czasach prehistorycznych, ( przed wynalazkiem wytapiania rudy) Produkowano z nich przedmioty codziennego użytku ( miedź, złoto, srebro, a także żelaza meteorytowe ). Udowodniono to znaleziskami archeologicznymi w Egipcie i Mezopotamii datowanych na kilka tysięcy lat p.n.e. Początki metalurgii datuje się obecnie na V tysiąclecie p.n.e. Ośrodki, w których dokonywano odpowiednich przeróbek minerałów ( rud metali ) w celu otrzymania metali były najpewniej rozproszone po różnych zakątkach Świata. Niekiedy w różnych miejscach, stosowane techniki produkcyjne rozwijały się niezależnie od siebie.

Początki

Początkowo ludzie opanowali umiejętność otrzymywania miedzi z rudy w ognisku. Wraz z upływem czasu, ludzie zapoznawali się coraz dokładniej z różnymi właściwościami metali, takimi jak kowalność czy ciągliwość. Doskonalono również techniki ich obróbki. Z czasem zaczęto mieszać ze sobą różne metale, tworząc stopy o jeszcze lepszych własnościach. Opanowano więc otrzymywanie między innymi brązu (około 3500 p.n.e. na terenach Egiptu). Rozwijająca się wiedza i stosowana technika umożliwiła wreszcie w III tysiącleciu p.n.e. otrzymywanie żelaza. Szczególnie wysoki poziom osiągnęła technika wytwarzania stopów miedzi oraz technika odlewnictwa w starożytnej Grecji. Umiejętności te zostały później przejęte i rozwinięte przez Rzymian. Rozwinęli oni między innymi produkcję ołowiu, srebra oraz rtęci.

Pierwszym znanym i wykorzystywanym przez człowieka metalem była miedź.

Stało się to ok. 5500 lat p.n.e. na terenie dzisiejszego Iranu. Od tego momentu rozpoczyna się epoka miedzi, zwana też eneolitem lub chalkolitem  ( okres przejściowy między epoką kamienia a epoką brązu ).

Pierwsi hutnicy jako rudy miedzi używali malachitu, natomiast uzyskiwanie metalu polegało na podgrzewaniu jego rudy do momentu aż metal wypłynie. Wytapianie  stało się techniką, która później posłuży do wytapiania innych metali – hutnictwo.

Warto zauważyć, że w użyciu ciągle były narzędzia wykonane z kamienia, czy krzemienia. Pozostały one w użyciu przez kolejne setki lat, gdyż miedź, która była co prawda metalem plastycznym, dającym się kuć i odlewać, okazała się jednocześnie zbyt miękka do wykonania toporków i innych narzędzi.

Ten zmieniło wynalezienie brązu, czyli stopu miedzi z cyną, dwa tysiące lat później dało szansę na produkcję stosunkowo trwałych narzędzi: siekier, młotów, motyk, sierpów, noży, a także broni: toporów, ostrzy do włóczni, grotów oraz elementów pancerzy.

Wynalezienie brązu, które umożliwiło produkcję przedmiotów wielokrotnego użytku, było momentem przełomowym i znacznie przyśpieszyło rozwój

 cywilizacji. Dopiero jednak epoka, która miała dopiero nadejść – epoka żelaza – oraz rozwój metalurgii doprowadziły do powstania świata, którym obecnie się cieszymy…

Stworzenie metalu lepszego niż ten, którym dysponują konkurenci, jest rzeczą bezcenną. Niezależnie, czy powstanie z niego klinga szabli, czy kadłub samolotu, to i tak otwiera on drogę do fortuny i władzy. A przede wszystkim nieodwracalnie zmienia świat …

cytat – Źródło: Dziennik Gazeta Prawna