Ciekawostki o cięciu metali …

Laser to generator promieniowania

wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej. Nazwa jest akronimem od Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation — Wzmocnienie Światła Poprzez Wymuszoną Emisję Promieniowania. Promieniowanie lasera ma charakterystyczne – trudne lub wręcz niemożliwe właściwości do osiągnięcia w innych typach źródeł promieniowania. Jest spójne w czasie i przestrzeni, zazwyczaj spolaryzowane i ma postać wiązki o bardzo małej rozbieżności. W laserze łatwo jest otrzymać promieniowanie o bardzo małej szerokości linii emisyjnej, co jest równoważne bardzo dużej mocy w wybranym, wąskim obszarze widma. W laserach impulsowych można uzyskać bardzo dużą moc w impulsie i bardzo krótki czas trwania impulsu.

Laser powstał w 1954 roku

Często podaje się datę 1954 skonstruowania masera, pierwszego wzmacniacza kwantowego.
W 1957 Gordon Gould ogłosił pomysł (jak też i nazwę) lasera, równolegle z niezależnymi pracami nad maserami optycznymi (Arthur Leonard Schawlow, Charles Townes).
Pierwszy laser (rubinowy) zbudował i uruchomił 16 maja 1960 roku TheodoreMaiman, ośrodkiem czynnym był kryształ korundu domieszkowany chromem – rubin.
W roku następnym Snitzer uruchomił laser na bazie szkła neodymowego, a w roku 1964 Gaisik i Karkos skonstruowali laser na bazie granatu itrowo-glinowego domieszkowanego neodymem. Wtedy też irański fizyk, Ali Javan, zbudował pierwszy laser helowo-neonowy.
Nagroda Nobla z fizyki – 1964 – N. G. Basow i A. M. Prochorow (ZSRR) oraz C. H. Townes (USA) za prace będące podstawą działania laserów i maserów.

1964 – pierwszy laser półprzewodnikowy

W tym samym roku zbudowany został pierwszy laser półprzewodnikowy z pompowaniem diodowym.
W latach 1967-69 Bagdasarow i Kamiński zbudowali laser na bazie kryształu perowskitu itrowo-glinowego domieszkowanego neodymem, a Homer, Linz i Gabbe wykorzystali fluorek litowo-itrowy (YLF).
Kilka lat później (w 1979 roku) skonstruowano laser z przestrajaniem częstotliwości na krysztale aleksandrytu, a w roku 1982 Moulton zaprezentował laser, w którym ciałem roboczym był szafir domieszkowany jonami tytanu (w żargonie nazywany skrótowcem tikor od ti – tytan i kor – korund).
Pierwszy polski laser powstał w Wojskowej Akademii Technicznej w 1963 (laser gazowy He-Ne, generujący promieniowanie podczerwone).

Przełom w zastosowaniu laserów do obróbki metali

Przełomem w zastosowaniu laserów do obróbki metali było zbudowanie laserów molekularnych CO2, mających moc rzędu 0,5÷10 kW i mogących pracować w sposób ciągły, który polega na nieprzerwanym generowaniu promieniowania, przez co czas jego oddziaływania na metal jest znacznie dłuższy . Technika laserowa stosowana jest do cięcia blach o grubości do 6 mm [1]. Nowoczesne lasery tną z prędkością do 25 m/min, zaś posuw jałowy wynosi do 55 m/min.

Cięcie strumieniem wody

Cięcie strumieniem wody jest technologią stosunkowo nową . Dużym krokiem w jej rozwoju było skonstruowanie w 1983 roku pierwszej maszyny tnącej wodą z dodatkiem środków ściernych. Rozwiązanie to umożliwiło cięcie większości materiałów o znacznej grubości. Wiele gałęzi przemysłu, w tym lotniczy, samochodowy i metalowy, wykorzystuje maszyny do cięcia wodą ze względu na niepodważalne zalety tego procesu.
Już w połowie XIX wieku zaczęto używać strumienia wody o wysokim ciśnieniu do cięcia materiałów. Początkowo próby te nie przyniosły zamierzonych efektów. Jednak do metody tej powrócono blisko 80 lat później.

Zalety cięcia wodą

– uniwersalność zastosowania – możliwość cięcia za pomocą jednego urządzenia nieograniczonej ilości różnych materiałów,
– wspomniany już, brak bezpośredniego styku obrabianego przedmiotu z narzędziem,
– brak stref oddziaływania cieplnego – nie obserwuje się w związku z tym zmian struktury materiału, hartowania miejscowego, naprężeń wewnętrznych materiału, indukowania mikropęknięć,
– bardzo dobra jakość powierzchni rozdzielenia (krawędzi ciętej),
– łatwość automatyzacji procesu i sterowania (integracji z robotami i systemami komputerowymi),
– duża prędkość cięcia (do kilkudziesięciu m/min) i wysoka wydajność,
– ekologiczność procesu (cięcie odbywa się wodą i piaskiem).

Najlżejszy metal =MICROLATTICE

Metallic Microlattice - How It's MadeMetallic Microlattice – How It’s Made

Wielcy polscy wynalazcy

Janina Adamczyk w 1964 r.( jako  szefowa laboratorium badawczego w Zjednoczonych Zakładach Chemii Gospodarczej Inco produkującej pasty do podłóg i butów)  połączyła trzy składniki: detergent, olej kokosowy, olejek miętowy. I tak stworzyła pierwszy, polski płyn do mycia naczyń. Nazwała go po prostu Ludwik…Opracowała i wdrożyła do produkcji tarcze korundowe do szlifowania i cięcia metali na szlifierkach wysokoobrotowych. Był to wynalazek na skalę światową, za który otrzymała socjalistyczny medal uznania – Nagrodę Państwową I Stopnia….

Józef Hofmann

Wycieraczki samochodowe i spinacz biurowy

To wynalazki wybitnego pianisty i kompozytora –Józefa Hofmanna (1876-1957), który opatentował ok. 100 wynalazków (m.in. podwyższany stołek do fortepianu, teleskopy samochodowe, zegar elektryczny, maszynkę elektryczną do gotowania oraz rozwiązania konstrukcyjne w fortepianach, balonach i samolotach). W 1904 r. skonstruował samochód, którym przejechał całą Europę.

Jan Szczepanik

Wśród grona największych geniuszów wszech czasów figuruje również kolejny Polak – Jan Szczepanik . Nie ze względu na wysoki iloraz inteligencji, którego nigdy nie zbadano, ale ogromne dokonania w zakresie wynalazków. Szczepanik był nazywany za granicą „polskim Edisonem”.

Szczepanik działał na przełomie XIX i XX wieku na terenie zaboru austriackiego. Na jego koncie znajduje się 50 wynalazków, które zmieniły oblicze świata. To on wynalazł kamizelkę kuloodporną, która uchroniła od śmierci króla hiszpańskiego Alfonsa XIII. Na tym jednak nie koniec. Szczepanik interesował się fotografią i telewizją. Skonstruował telektroskop, urządzenie, które pozwoliło przesyłać obraz wraz z dźwiękiem na odległość, prototyp telewizji. Niestety, dziś praktycznie już nikt nie pamięta o najwybitniejszym wynalazcy Polski.

Jacek Karpiński

Jacku Karpiński niewiele w Polsce słyszano. Choć był największym geniuszem komputerowym XX wieku, jego olbrzymi talent nie został wykorzystany.  Jacek Karpiński w czasie wojny walczył podczas powstania warszawskiego oraz był członkiem AK. Po wojnie nie zdecydował się na emigrację. Był twórcą minikomputera K-202, który przewyższał poziomem techniki komputery wyprodukowane 10 lat później. Był szybszy, stosował nowatorskie powiększanie pamięci oraz umożliwiał wielozadaniowość. Niestety, wynalazek szybko zarzucono. Rewolucyjne urządzenie nie mogło przecież odstawać od norm narzuconych odgórnie przez ZSRR. Produkcję przerwano, a Karpińskiego wyrzucono z pracy.

Naukowiec z braku pieniędzy oraz z powodu ciągłych szykan zajął się hodowlą świń, a w latach 80. wyjechał do Szwajcarii, gdzie opracował robota sterowanego głosem oraz pierwszy przenośny skaner. Po powrocie do Polski po 1990 jego geniusz po raz kolejny nie został doceniony. Karpiński borykał się z problemami finansowymi i musiał dorabiać projektując witryny internetowe.

i mój IDOL

Nikola Tesla przez wielu uważany jest za największego wynalazcę wszech czasów. Nie Newton, nie Edison, ale właśnie Tesla. Twórca ponad 300 patentów – serbski geniusz urodził się w 1856 roku na terenie dzisiejszej Chorwacji. Był doskonałym studentem, więc nic dziwnego, że później znalazł pracę u samego Edisona, z którym pracował przez jakiś czas.

Tesla jest twórcą takich wynalazków jak radio, silnik elektryczny czy bateria słoneczna. Położył też podstawy do zbudowania pierwszego robota. Całe życie pracował nad skonstruowaniem tajemniczej broni zwanej „promieniem śmierci”. Broń miała być w stanie zniszczyć samoloty znajdujące się w promieniu 200 kilometrów wystrzeliwując wiązkę energii. Po śmierci Tesli jego prace zaginęły.

cdn…


w razie pytań zadzwoń